آدم خوبیه اگه عیب هاشو کنار بذاره...

این ضرب المثل خنده داریه که ما گاهی استفاده می کنیم. بخصوص برای دست انداختن یا شوخی. مثلا می گیم فلانی خیلی دختر خوبیه (بعد اون فلانی بادی به غبغب می اندازه) و ما فوری اضافه می کنیم که : اگه عیباشو بذاره کنار. این یک جوک به نظر میاد. ولی اگه دقیق نگاه کنیم یک جورایی روش ما در زندگی همینه.

خودتون رو در نظر بگیرن. فکر کنین که از فردا می خواین بهتر و دوست داشتنی تر و موفق تر و شاد تر باشین. می خواین "بهتر" باشین. چی کار می کنین؟ خوب سعی می کنین عیباتون رو برطرف کنین دیگه! تازه هزار برابر بیشتر از اون هم ما سعی می کنیم که عیب و ایراد های بقیه رو برطرف کنیم. تا به قدری خوب بشوند که دوست داشتنی بشوند. و این حد هم همیشه تعین نشده و صعودیه.

من خودم مدت ها تلاش می کردم خیلی چیزهام که به نظرم عیب بود رو برطرف کنم. از اخلاقی تا روش زندگی تا کردار تا پندار تا گفتار تا عکس العملی و .. حالا اگه نخوایم از کلمه عیب برطرف کردن استفاده کنیم،‌می تونم بگم می خواستم بهشون چیره بشم. یا مثلا خودم رو در اون زمینه بهتر کنم. مثلا اگه آدم کم دقتی هستم،‌می خواستم که بادقت تر بشم.

معمولا اثر عکس می ده.

معمولا هم این جور فکر ها این قدر استرس به زندگی همیشه پرتنش ما اضافه می کنه که مثلا اگه بی دقت هستیم بر اثر استرس بی دقت تر هم می شیم.

من به یک نقطه ای رسیده ام که می خوام اول خودم را بپذیرم و در آغوش بگیرم. می خوام یک مدت بی خیال عیب برطرف کردن در خودم و در بقیه بشم. چون هرچی جلو تر می رم بیشتر می بینم که هیچ چیز ذاتا خوب یا بد یا مفید یا مضر نیست. به اضافه این که خصوصیات و عکس العمل ها و رفتار های انسانی اصولا مفید هستند. اگه مفید نبودند در طی میلیون ها سال منقرض شده و الان وجود نداشتند. کما این که خیلی از گونه های گیاهی و حیوانی در میلیون ها سال پیش منقرض شده اند چون خصوصیاتی داشته اند که مفید نبوده. اون چیزی که مونده میلیون ها ساله که امتحانش رو پس داده که مفیده.

مثلا خشم. ما سال ها آموزش دیده ایم که خشم یک خصوصیت بده. یک اخلاق بده. یک رفتار ناپسنده. سعی کنید که "کاظم" خشمتون باشین. ولی من اعتقاد دارم که خشم هم یکی از خصوصیات مفید انسان هاست که تغییر ایجاد می کنه و نجات هم میده. چیه که ملت ها و آدم ها رو برمی انگیزه که قیام کنند؟ قیام کنند در شرایطی که براشون خطرناکه؟‌ حالا فکر کن که آدم ها این خشم رو نداشند. احتمالا همه توی اون شرایط خطرناک می موندندو منقرض می شدند. احتمالا گونه های هم در گذری از تاریخ زندگی می کرده اند که از خشم بی بهره بوده اند و به همین دلیل از بین رفته اند. خشم به خودی خود بد نیست. خشم فرو خورده یا خشم گسیخته در زمان است که می تونه نابود کننده باشه.

مثلا من خودم سال ها سعی کردم که با این بی دقتی ام در زمینه ریاضیات بجنگم. خودم رو با دقتت تر کنم. فکر نکنم که خیلی موفق بودم. یعنی پیشروی ام در این زمینه مورچه ای بود. ولی یک جایی رسیدم که قبول کردم که من ریاضی رو خوب یاد می گیرم ولی چون توش دقت ندارم چیز خیلی عجیب غریب تاپ در اون نخواهم شد.

خودم رو قبول کردم. خودم رو در آغوش گرفتم. و بعد که اومدم توی معماری... خوب اولش خیلی چالش داشتم. خواننده های قدیمی ام می دونند. ولی دیگه خودم رو قبول کردم. اون جوری که هستم. و الان می بینم که بی دقتی ریاضی من چیز بدی نبود. فقط یک معلول از روحیه هنری و ذهن چند بعدی و فرار من بود که نمی تونست روی اعداد تمرکز کنه. معلول یک روحیه هنری بود که اونم به خودی خود خوب یا بد نیست. فقط پردیسه. همینه. و الان خیلی راحت ترم.

وقتی هم به تاریخ نگاه می کنم...می بینم آدم های عادی عیب کم دارند. ولی آدم های تاپ خیلیشون آدم هایی هستند که عیوب توی چشم دارند...خیلی شون اونا رو برطرف هم نکرده اند. و برای خیلیشون همون عیوب باعث موفقیت شده. مثلا شما به زندگی Oprah نگاه کنید. آدمی که از یک خانواده خیلی پایین اومده و توی بچگی مورد تجا-وز چنسی قرار گرفته.  و الان پر بیننده ترین شوی تلویزیونی رو داره.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

فروغ فراخزاد از بیماری شدید روانی رنج می برد و مدتی در بیمارستان روانی بستری شد. با این وجود یکی از مستعد ترین و شاعر ترین شاعر های زمان ما و همیشه فارسی خواهد بود. وَنسان ویلِم ون گوگ یکی از تاثیر گذار ترین نقاشان سبک پست‌امپرسیونیست در اواخر عمر به شدت از بیماری روانی رنج می برد و به همین علت هم خودکشی کرد. ولی می بینیم که خیلی ها (من جمله تحصیل کرده ها و وبلاگ نویس ها) وفتی می خواند یک فحش خیلی موثر و در عین حال مودبانه بدهند می گویند:‌خودت رو به روانشناس نشون بده.

image

لویی کان، یکی از معروف ترین معماران آمریکایی‌، زشت و کوتاه بود و صدای مسخره ای داشت. صورتش رو یک سوختگی قدیمی پوشونده بود. در عین حال عیوب اخلاقی هم داشت و به شکل مدرن تعدد زوج-ات داشت. از سه زن بچه داشت در حالی که فقط با یکی ازدواج کرده بود. اما باز هم یکی از معروف ترین،‌ موثرترین و در عین حال محبوب ترین معماران آمریکایی بود. حتی در بین خانواده. حتی در خارج از آمریکا.

Louis Kahn

فکر می کنم الگو های ما و خصوصیات "مفید" و "خوب" بر اساس تر از

شکست تعریف شده اند تا نیل به موفقیت. و بین این دو فاصله زیاده. خانواده ها می خواند بچه ای تربیت کنند که تا حد زیادی تضمین شده باشه و در مسیر تعیین شده و امتحان شده پیش بره. بچه ای که شکست نخوه. نه بچه ای که به شکل خودش موفق بشه. نه بچه ای که شکست بخوره و پاشه. به بچه اندیشه ها رو یاد می دند نه اندیشیدن رو. بچه ای که خودش رو به شکل الگوی روتین آدم عادی در بیاره تا آدمی که خودش رو بشناسه و تعریف کنه. اینا خیلی جا برای چالش داره. بخصوص اگه بخوایم تنوع در جامعه داشته باشیم و همین طور آدم های خود شناس و موفق. یادم بمونه.

پیش به سوی در آغوش گرفتن خودمون و بقیه! بغل

/ 8 نظر / 26 بازدید
مادرخانومی

چه پست قشنگ پر معنی و تاثیرگذاری کلی چیز میز یاد گرفتیم ها... واقعا همینجوریه که می گی.. وقتی دقت کنیم می بینم نکات مثبتی داریم که می تونیم تقویتش کنیم

مامان اکرم

سلام خیلی حکیمانه و فیلسوفانه بود. شاد باشی پردیس جان[قلب]

یگانه

سلام! موافقم باهات. البته اگه بشه رفتارهای نامناسبی رو که باعث آزار دیگرون می شه کنار گذاشت خیلی خوبه. ولی باید بپذیریم که آدمیم و آدم پر از احساسات مختلفه. همونقدر که خوشحال می شه می تونه ناراحا هم بشه و این ایراد نیست. اتفاقا این بحثی بود که مدتی پیش تو کلاس یوگا داشتیم. راستی من ایران ولی نمی دونم چرا این پرچم رو می زنه. تنظیمات وبلاگم رو هم چک کردم درسته...

صدف

سلام كاملا موافقم هيح كس بدون عيب نيست ولي مهم اينه كه انقدر نقاط مثبت داشته باشيم كه اون عيوب بنظر نيان

فرناز

چقدر خوب گفتی...با این دیدگاه آدم می تونه تا حدود زیادی به آرامش برسه منتظرم بیای تا منم در آغوشت بگیرم[بغل]

اسکارلت

مرسی‌ از کامنتت. این پستت تو دوست داشتم و به نظرم خیلی‌ آموزنده بود. منم حالا هی‌ دارم به اخلاق و رفتار خودم فکر می‌کنم که ببینم کجای کارم. [خجالت] مثالی که در کامنت یه نفر راجع به خجالتی بودن نوشتی‌ به نظرم مثال جالبیه... من لینکت رو با اجازه به وبلاگم اضافه کردم. فقط یه سوال: شما چند ساله که در کانادا زندگی‌ میکنی‌؟ [گل]

سایه

نیستی که؟کجا ببینمت؟؟؟ کامنتت رو خوندم اول فکر کردم کدوم دانشگای ایران ترو با جوراب شلواری راه میده؟؟؟ خوش باشیددددددد

صحرا

پستت تاثیرگذار بود . راستی کی میای ؟